Kapelaan H.C.A.P. van Drunen van de Petrusparochie

Categorieën Archief,personen

Op maandagavond 27 augustus 1945 vond een herdenkingsavond plaats georganiseerd door de Stichting ’40-’45. Deze stichting was in het najaar van 1944 in illegale kringen opgericht met het doel mensen uit de illegaliteit of eventueel hun nabestaanden, wanneer zij als gevolg van hun activiteiten tijdens de bezetting niet meer voor hun inkomsten konden zorgen, financieel te ondersteunen. Op deze avond in de Hooglandse Kerk spraken ds. Henk Post en kapelaan H. van Drunen. Waarom waren deze mannen uitgenodigd?

De Gereformeerde predikant Henk Post was een steunpilaar geweest van de illegaliteit in Rijnsburg. In Rijnsburg hebben veel Joden ondergedoken gezeten, vooral kinderen. Henks broers Johannes en Marinus zijn veel bekender geworden. Beide broers hadden een knokploeg geleid. Johannes was in de landelijke Top beland van de LKP, de Landelijke Knokploegen. In 1944 waren zij door de bezetter geëxecuteerd. Over beide mannen is veel op internet te vinden.

Kapelaan H.C.A.P. van Drunen was in januari 1940 benoemd in de Petrusparochie aan de Zeemanlaan. In 1943 of 1944 raakte hij betrokken bij de Leidse afdeling van het Nationaal Steunfonds. Hij handelde sterk op de achtergrond, maar wist diverse parochianen bij deze organisatie te betrekken. Van Drunen was in 1940 vice-praeses geworden van de Leidse afdeling van de St. Josephgezellenvereniging. Deze Rooms-katholieke jongemannenvereniging was bedoeld voor de ongehuwde werkende jongemannen en beschikte over een clubhuis aan het Rapenburg op nummer 52. Tijdens de oorlog was de vereniging verboden, maar de contacten liepen door. Via van Drunen liep er een contact naar de falsificatiecentrale van het NSF, die vanuit de Leidse schouwburg opereerde. Vele jongemannen kregen op die manier valse papieren voor de Arbeidsinzet. Na de oorlog werd Van Drunen moderator van het KJMV en de KAJ. In 1949 vertrok hij naar Rotterdam (Hillgersberg).

Overigens was de belangstelling voor de avond in de Hooglandse kerk maar matig. Misschien was de bevolking ondertussen wel een beetje uitgefeest en herdenkingsmoe.

 

Ik ben altijd geïnteresseerd in verhalen over de oorlog, maar ook in documenten. En foto's natuurlijk. De combinatie tussen verhaal, document en eventueel een foto is het boeiendst.
Vragen staat vrij, maar er blijft veel onopgelost.